Adamek Adam

Adamek Adam poruszał się po mieście jak duch, jego postać wtapiała się w deszczowy krajobraz, a znoszony kołnierz płaszcza chronił twarz przed ciekawskimi spojrzeniami, każdy jego ruch był naznaczony nerwową ostrożnością, szybkie spojrzenia rzucane przez ramię stały się jego drugą naturą, w głębi zapadniętych oczu czaił się nieustanny lęk, wspomnienie jednego błędu, który zmienił go w zaszczute zwierzę, człowieka bez przyszłości, którego jedynym celem była ucieczka przed własnym cieniem.

A***** A*** p******* s** p* m****** j** d**** j*** p***** w******* s** w d******** k********* a z******* k******* p******* c****** t**** p**** c********** s************ k**** j*** r*** b** n********* n****** o************ s****** s********* r****** p**** r**** s**** s** j*** d**** n****** w g**** z*...