Adamowicz Jan

Pan Adamowicz Jan był postacią naznaczoną cichą godnością, jego twarz poorana zmarszczkami, które zdawały się opowiadać historie stuleci, a oczy, głęboko osadzone, patrzyły na świat z niezwykłą bystrością. Mieszkał samotnie w niewielkiej chatce na skraju rozległego lasu, gdzie otaczały go jedynie szelest liści i rzadkie wizyty wędrownych ptaków, które karmił okruchami chleba. Zawsze nosił wyblakłą, ale schludną marynarkę, a w dłoniach, choć naznaczonych ciężką pracą, trzymał często mały, mosiężny kompas, który był jego jedyną pamiątką. Mówiono, że znał każdą ścieżkę w okolicy, każdy strumień, każdą ukrytą polanę, będąc strażnikiem dawnych tajemnic.

P** A******** J** b** p******* n********* c**** g********* j*** t**** p****** z************ k**** z****** s** o******** h******* s******* a o**** g****** o******** p******* n* ś**** z n******** b********** M******* s******* w n********** c***** n* s***** r********* l**** g**** o******* g* j****** s*...