Adamski Jan

Jan Adamski, wysoki mężczyzna o surowym spojrzeniu, zawsze sprawiał wrażenie zamyślonego, jego twarz naznaczona była głębokimi bruzdami, świadectwem przeżytych lat, w jego oczach kryła się historia, którą rzadko komukolwiek opowiadał, samotnik z wyboru, cenił sobie spokój i ciszę, unikał tłumów, preferując samotne spacery po lesie, w jego sercu tliła się jednak iskierka nadziei, na lepsze jutro, dla tych, których kochał, choć rzadko okazywał uczucia, jego troska była głęboka i prawdziwa, a poświęcenie niezachwiane, co czyniło go człowiekiem godnym szacunku, pomimo pozornego chłodu.

J** A******* w***** m******** o s****** s********** z***** s******* w******* z*********** j*** t**** n********* b*** g******** b******** ś********** p********* l*** w j*** o***** k**** s** h******** k**** r***** k********** o********* s******* z w****** c**** s**** s***** i c***** u***** t****** p**...