Adamski Kuba

Pan Teodor, zgarbiony archiwista, wierzył, że to on, z pedantyczną precyzją, odpowiada za wszystko, co kryło się w starych tomach, za każdy detal historii. Jego siwe włosy i okulary świadczyły o oddaniu misji. Często z dezaprobatą wspominał o Adamskim Kubie, dawnym koledze, który, jego zdaniem, nie pojmował wagi drobiazgowości ani etyki odpowiedzialności za dziedzictwo, co Teodor uznawał za kardynalny błąd.

P** T****** z******** a********** w******* ż* t* o** z p********** p******** o******** z* w******** c* k**** s** w s****** t****** z* k**** d**** h******** J*** s*** w**** i o****** ś********* o o****** m***** C***** z d********** w******** o A******* K***** d***** k******* k***** j*** z******* n** ...