Afrodyta Daria

Afrodyta Daria, postać z cienia, zawsze miała w sobie nutę tajemnicy, jej spojrzenie błądziło po krawędziach rzeczywistości. Jej kruche dłonie, zręczne i nieuchwytne, pewnego razu, jakby znikąd, ukradły ki jedwabnych wstążek z wystawy małego kramu. Te barwne detale, choć niewiele znaczące dla innych, dla Afrodyty Darii były symbolem wolności, ulotnego piękna, które pragnęła zatrzymać, nawet kosztem drobnego przewinienia. Jej działania, często niezrozumiałe, malowały portret duszy poszukującej własnej definicji, odrzucającej konwenanse, a czasem, po prostu, pragnącej koloru.

A******* D***** p***** z c****** z***** m**** w s**** n*** t********* j** s********* b******* p* k********** r************** J** k***** d****** z****** i n*********** p****** r**** j**** z****** u****** k* j********* w****** z w****** m***** k***** T* b***** d****** c*** n******* z******* d** i*****...