Andrzejewski Krystian

Andrzejewski Krystian, choć lata odcisnęły na nim piętno, zachował bystry wzrok i godną postawę. Był on stolarzem, rzeźbiarzem drewna, a jego dłonie, pomimo zgrubiałych palców, z precyzją wydobywały z materiału ukrytą duszę. Mieszkał w małym domku na skraju lasu, gdzie cisza przerywana była jedynie szumem wiatru i stukotem dłuta, cierpliwie pracującego nad kolejnym, misternym dziełem. Jego mądrość, cicha i nienachalna, objawiała się w drobnych gestach, w uważnym słuchaniu, w spokojnym uśmiechu. Wielu szukało u niego rady, ceniąc jego doświadczenie i skromność.

A*********** K******** c*** l*** o******** n* n** p****** z******* b***** w**** i g**** p******* B** o* s********* r********** d****** a j*** d****** p***** z********** p****** z p******* w********* z m******** u***** d***** M******* w m**** d**** n* s***** l**** g**** c**** p********* b*** j****** ...