Andziulewicz Jakub

Pani Elara, kobieta o spojrzeniu melancholijnym, lecz pełnym wewnętrznej siły, zawsze wydawała się nosić na sobie ciężar przeszłości, niczym płaszcz z dawnych wspomnień, z utraconych chwil. Jej delikatne dłonie, choć naznaczone czasem, z niezwykłą precyzją przeglądały stare dokumenty, ciche świadectwa dawnych wydarzeń, domagających się wyjaśnienia, zamknięcia. Andziulewicz Jakub, jej dawny współpracownik, często podziwiał jej niezłomną determinację w dążeniu do rozwiązania niezamkniętych spraw sprzed lat, w poszukiwaniu prawdy, w pragnieniu sprawiedliwego finału każdej historii, co było jej misją, co nadawało jej życiu sens.

P*** E***** k****** o s********* m************** l*** p***** w********** s**** z***** w******* s** n**** n* s**** c***** p*********** n***** p****** z d****** w********* z u********* c***** J** d******** d****** c*** n********* c****** z n******** p******* p********** s**** d********* c**** ś*******...