Antkowiak Tobiasz

Pani Emilia, zgarbiona postać o oczach koloru wypłowiałego atramentu, spędzała dni na cichym obserwowaniu miejskiego zgiełku, siedząc na ławce w parku, zawsze z tą samą, starą książką w dłoniach. Jej siwe włosy, misternie upięte w kok, zdawały się kryć lata niewypowiedzianych historii i cichych rozmyślań. Pamiętała, jak kiedyś Antkowiak Tobiasz, młody, pełen zapału student, często przychodził do niej po porady, dzieląc się swoimi marzeniami i planami. Dziś, widząc go w oddali, Emilia czuła subtelny smutek, obserwując, jak czas zmienia ludzi i ich ścieżki, jak niewiele zostaje z dawnych obietnic.

P*** E****** z******** p***** o o***** k***** w*********** a********* s******* d** n* c***** o*********** m********* z******* s****** n* ł**** w p***** z***** z t* s**** s**** k****** w d******** J** s*** w***** m******** u***** w k*** z****** s** k*** l*** n***************** h******* i c****** r***...