Antoniak Tomasz

W głębi zapomnianego lasu, gdzie słońce rzadko przebijało się przez gęste korony drzew, mieszkał stary Antoniak Tomasz, postać owiana legendami, samotny pustelnik z oczami pełnymi dawnych wspomnień, a jego dłonie, zgrubiałe od lat pracy, często trzymały rzeźbiony kij, jedynego towarzysza jego długich wędrówek, przez lata zbierał on zioła i opowiadał historie, które nikt już nie pamiętał, jego siwe włosy spływały kaskadą na ramiona, a głos, choć cichy, niósł w sobie echa minionych wieków, zawsze uśmiechał się delikatnie, wiedząc więcej niż mówił.