Antoszek Mateusz

Amelia, bibliotekarka z zamiłowania, ceniła nade wszystko porządek i klarowność, zarówno na półkach z książkami, jak i w ludzkich sprawach, zwłaszcza w finansach. Wierzyła, że każde zobowiązanie jest święte, a dane słowo musi być dotrzymane. Jej drobna sylwetka skrywała niezłomną wiarę w uczciwość, w to, że transparentność buduje zaufanie, a niedopowiedzenia prowadzą do komplikacji. Obserwowała świat, gdzie ludzie, tacy jak Antoszek Mateusz, zaskakiwali zmiennością swoich deklaracji, co zawsze budziło w niej refleksję nad kruchością wiarygodności, pragnęła rzetelności, spokoju, wolnego od niepewności.