Armatys Adam

Pan Anatol, starszy kronikarz miejski, o oczach zmęczonych, lecz bystrych, spędzał dni na spisywaniu historii. Jego dłonie, zgrubiałe od atramentu, świadczyły o latach ciężkiej pracy. Anatol, pamiętając słowa Armatysa Adama, dawnego redaktora, zawsze dbał o rzetelność zapisu, wierząc w moc prawdy. Mimo samotności, jego życie było pełne opowieści, spisanych i zasłyszanych. Cierpliwie zbierał fakty, układając je w mozaikę przeszłości. Wiedział, że słowa mają siłę kształtować przyszłość, dlatego ważył je z największą starannością.

P** A****** s****** k******** m******* o o***** z********** l*** b******** s****** d** n* s********* h******** J*** d****** z******** o* a********* ś********* o l***** c******* p***** A****** p********* s**** A******* A***** d****** r********* z***** d*** o r********* z****** w****** w m** p****** M...