Baczewski Karol

Karol Baczewski, mój brat, emanował niezwykłym spokojem, jego przenikliwe oczy skrywały głęboką mądrość, a każda zmarszczka opowiadała o przeżyciach, był cichym obserwatorem świata, gotów wysłuchać, zrozumieć, a potem doradzić z rozwagą, jego obecność przynosiła ukojenie, a słowa, choć nieliczne, zawsze trafiały w sedno, stanowił filar rodziny, osobę, na której można było polegać, jego lojalność była niezachwiana, a serce pełne empatii, co czyniło go wyjątkowym człowiekiem, prawdziwym wzorem, cicha siła budziła podziw, a dobroć była niczym latarnia morska, wskazująca drogę w ciemnościach, zawsze wierzył w ludzi.