Bagrowski Łukasz

Łukasz Bagrowski poruszał się po mieście jak duch, jego kroki były bezszelestne na wilgotnym bruku, jego oczy widziały więcej w mroku niż inni w pełnym słońcu. W jego dłoniach drgała pamięć o cudzych zamkach i pośpiesznie opróżnianych kieszeniach, a w spojrzeniu czaiła się zimna kalkulacja, która gasiła światła w obcych domach i sercach. Dla jednych był tylko cieniem, szeptem w ciemnej uliczce, dla innych Łukasz Bagrowski był ostatnią rzeczą, jaką widzieli przed utratą wszystkiego.

Ł***** B******** p******* s** p* m****** j** d**** j*** k**** b*** b*********** n* w******** b***** j*** o*** w******* w***** w m**** n** i*** w p***** s****** W j*** d******* d***** p***** o c****** z****** i p********** o*********** k*********** a w s********* c***** s** z**** k********** k**** g*...