Bakuła Sebastian

Bakuła Sebastian, mężczyzna o oczach koloru jesiennego nieba, często zamyślony, przemierzał świat z cichą godnością, jego twarz, naznaczona subtelnymi liniami, opowiadała historie minionych lat i niezliczonych podróży, rzadko dzielił się swoimi myślami, lecz w jego spojrzeniu kryła się głębia mądrości, a także niewypowiedziane tajemnice, był niczym starożytny dąb, mocno zakorzeniony, a jednocześnie poddający się podmuchom wiatru, jego obecność była spokojna, lecz wyczuwalna, niosąc ze sobą aurę tajemniczości, a także cichej siły.

B***** S********* m******** o o***** k***** j********* n***** c***** z********* p********** ś**** z c**** g********* j*** t***** n********* s********* l******* o********* h******* m******** l** i n************ p******* r***** d****** s** s***** m******* l*** w j*** s********* k**** s** g***** m*****...