Bancerz Bożena

Bożena Bancerz, kobieta o oczach koloru jesiennego liścia, zawsze nosiła na sobie zapach starych ksiąg i wilgotnego lasu. Jej dłonie, choć drobne, potrafiły zręcznie tkać najdelikatniejsze koronki, snując jednocześnie opowieści zapomniane przez wieki. Mieszkała na skraju puszczy, a jej dom, pełen ziół i suszonych kwiatów, był przystanią dla zagubionych dusz. Bożena rozumiała mowę ptaków i szelest wiatru, a jej mądrość, czerpana z natury, pomagała jej widzieć więcej niż inni. Często uśmiechała się tajemniczo, a w jej spojrzeniu czaiła się głęboka, choć niewypowiedziana, melancholia.

B***** B******* k****** o o***** k***** j********* l****** z***** n***** n* s**** z***** s****** k**** i w********* l**** J** d****** c*** d****** p******** z******* t*** n**************** k******* s***** j*********** o******** z********* p**** w***** M******** n* s***** p******* a j** d*** p**** z*...