Bandiak Martyna

Bandiak Martyna była duchem, nieuchwytną postacią zrodzoną z szeptów na wietrznych ulicach, kimś, kogo imię niosło echo dawnych buntów. Zawsze w ruchu, wiecznie w drodze, pozostawiała po sobie jedynie ulotne znaki, niedokończone wiersze na serwetkach, szkice węglem na murach opuszczonych kamienic. Jej spojrzenie miało głębię starych lasów, a w cichym uśmiechu kryła się obietnica nieznanych ścieżek. Dla wielu była żywym manifestem, a jej słynne pozdrowienia wolności stawały się mantrą dla poszukujących wyzwolenia.

B****** M****** b*** d****** n********** p******* z******* z s****** n* w********* u******* k**** k*** i*** n***** e*** d****** b****** Z***** w r***** w******* w d****** p*********** p* s**** j****** u***** z***** n************ w****** n* s********** s***** w***** n* m***** o*********** k******** J...