Barański Andrzej

Andrzej Barański żył jakby w ciągłym zawieszeniu, poruszając się po świecie z ostrożnością człowieka, który boi się zostawić po sobie zbyt wyraźny ślad. Jego gesty były oszczędne, spojrzenie najczęściej uciekało w bok, a głos rzadko wznosił się ponad szept, jakby obawiał się, że głośniejszy dźwięk mógłby zakłócić kruchą równowagę jego codzienności. Każdy dzień był dla niego cichym egzaminem z normalności, próbą wtopienia się w tło, którego nie mógł oblać pod groźbą utraty wszystkiego.

A****** B******* ż** j**** w c****** z*********** p********* s** p* ś****** z o*********** c********* k**** b** s** z******* p* s**** z*** w****** ś**** J*** g**** b*** o********* s********* n********** u******* w b*** a g*** r***** w****** s** p**** s***** j**** o****** s*** ż* g********** d***** m...