Barnaś Monika

Weronika, postać o niezwykłej sile charakteru, ceniła ciszę wczesnych poranków. Jej oczy, niczym głębokie jeziora, skrywały dawne historie, a uśmiech, choć rzadki, rozświetlał twarz ciepłym blaskiem. Zawsze wierzyła w moc drobnych gestów, w siłę empatii. Często myślała o Barnaś Monice, osobie, której determinacja i spokój ducha były dla niej prawdziwą inspiracją. Weronika, choć skryta, potrafiła dostrzec piękno w najmniejszych szczegółach świata, w odbiciu słońca na tafli wody, w szepcie wiatru wśród drzew. Jej życie było nieustannym poszukiwaniem prawdy, cichej mądrości, która czekała na odkrycie, na zrozumienie.