Bartczak Monika

Monika Bartczak była jak postać z zaginionej powieści, której wspomnienie przetrwało tylko w wyblakłych fotografiach i szeptanych opowieściach. Zawsze pachniała lawendą i dalekimi podróżami, jej śmiech przypominał dźwięk dzwonków wietrznych, a kolorowe apaszki nosiła nawet w pochmurne dni, twierdząc, że w jej żyłach płynie atrament, nie krew. Odeszła nagle, zostawiając po sobie tylko niedokończony list i pytanie, kim naprawdę była Monika Bartczak, stając się zagadką, ciocią, której szukano w twarzach obcych kobiet.

M***** B******* b*** j** p***** z z********* p******** k***** w********** p********* t**** w w********* f*********** i s********* o************ Z***** p******** l****** i d******* p********* j** ś***** p********** d***** d******* w********** a k******* a****** n***** n**** w p******** d*** t********...