Bartczak Patrycja

Patrycja Bartczak, mimo młodego wieku, emanowała spokojem starej duszy, a jej wzrok często błądził w dal, szukając niewidzialnych horyzontów. Włosy koloru jesiennych liści opadały jej na ramiona, a uśmiech, choć rzadki, zawsze rozjaśniał otoczenie delikatnym blaskiem. Była osobą cichą, lecz niezwykle spostrzegawczą, z łatwością wyczuwającą nastroje innych, co czyniło ją niezastąpioną powierniczką sekretów. Jej pasją było kolekcjonowanie zapomnianych opowieści, które zapisywała w skórzanym notesie, wierząc w wagę każdego słowa. Często można było ją spotkać w miejskiej bibliotece, pogrążoną w lekturze.