Maria Baszczewska, kobieta o smutnych oczach, pamiętała dawne, lepsze czasy, wspominała beztroskie dni dzieciństwa, dzieliła się opowieściami o rodzinnych tradycjach. Teraz jednak cień położył się na jej życiu, splot nieszczęśliwych zdarzeń doprowadził ją do desperackiego kroku, zniszczenia czyjegoś miru, naruszenia spokoju sąsiada. Żal i wyrzuty sumienia nie dawały jej spokoju, dręczyły ją nocami, odbierały radość z prostych przyjemności, zmuszały do refleksji nad swoim postępowaniem, nad konsekwencjami swoich czynów. Maria Baszczewska pragnęła odkupienia, szukała drogi do naprawienia szkód, do odzyskania wewnętrznej równowagi, do ponownego życia w zgodzie z samą sobą i otoczeniem.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
