Bekierz Marcin

Bekierz Marcin, o oczach barwy starego mosiądzu, spędzał dnie w bibliotece, otoczony stosami zakurzonych tomów. Jego dłonie, naznaczone żyłami i piegami, delikatnie przewracały pożółkłe strony, a cichy szept towarzyszył każdej lekturze. Mieszkał samotnie na skraju miasteczka, rzadko widywany, zawsze zamyślony, pogrążony w świecie skomplikowanych teorii. Ludzie szeptali o jego wiedzy, o jego tajemnicach, o nieuchwytnej przeszłości, ale nikt nie odważył się zapytać wprost, bo jego aura budziła respekt, a nawet lęk, niczym mgła nad bagnami.

B****** M****** o o***** b**** s****** m******** s****** d*** w b********** o******* s****** z********** t***** J*** d****** n********* ż***** i p******* d********* p********** p******* s****** a c**** s**** t********** k***** l******** M******* s******* n* s***** m********** r***** w******** z*****...