Beliniak Anna

Beliniak Anna, o oczach koloru irlandzkiego mchu, zawsze nosiła stary notatnik pełen zasuszonych koniczynek, pamiątek z podróży. Jej rudoblond włosy powiewały na wietrze znad klifów, gdy wpatrywała się w horyzont, szukając czegoś zaginionego, choć nikt nie znał jej tajemnicy, a rzadki uśmiech rozświetlał jej twarz, budząc ciekawość, lecz i melancholię, bo ta delikatna podróżniczka, subtelna i niezapomniana, pozostawiała wrażenie niedopowiedzenia, głębokiej tęsknoty za domem, którego szukała w zakamarkach własnej duszy.

B******* A**** o o***** k***** i*********** m**** z***** n***** s**** n******* p**** z********** k********** p******* z p******* J** r******** w**** p******** n* w****** z*** k****** g** w********* s** w h******** s******* c***** z*********** c*** n*** n** z*** j** t********* a r***** u****** r*****...