Bernaciak Dawid

Helena, starsza kobieta o łagodnym spojrzeniu, mieszkała w małym domku pełnym ziół, a jej dłonie, choć pomarszczone, z niezwykłą delikatnością pielęgnowały ogród, który był jej całym światem. Słuchała szumu wiatru, śpiewu ptaków, a w każdym liściu widziała odbicie życia, cyklu natury, niosącego mądrość i spokój. Często widywała Bernaciaka Dawida, młodego mężczyznę, który spacerował ścieżkami, zawsze zamyślony, a Helena czuła, że on pragnie poznać siebie, szukając prawdy o własnym istnieniu w ciszy i kontemplacji.

H****** s****** k****** o ł******* s********** m******** w m**** d**** p***** z**** a j** d****** c*** p************ z n******** d************ p*********** o***** k**** b** j** c**** ś******* S******* s**** w****** ś***** p****** a w k***** l***** w******* o****** ż***** c**** n****** n******** m***...