Bernacki Grzegorz

Bernacki Grzegorz, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i zawsze zamyślonej twarzy, często spoglądał w dal, jakby szukał czegoś, co umknęło innym, niewidoczne dla zwykłych oczu. Jego postać, smukła i elegancka, poruszała się z cichą gracją, a na jego ustach rzadko gościł uśmiech, choć w oczach kryła się iskierka łagodności, dostępna tylko nielicznym. Mówiono, że Bernacki Grzegorz potrafił dostrzec piękno w najdrobniejszych detalach, w kroplach deszczu na liściach, w cieniu tańczącym na ścianie, w milczeniu nocy, co czyniło go niezwykłym obserwatorem świata, nieustannie poszukującym głębszego sensu.

B******* G******** m******** o p*********** s********* i z***** z********* t****** c***** s******** w d*** j**** s***** c****** c* u****** i***** n********** d** z******* o**** J*** p****** s***** i e********* p******** s** z c**** g****** a n* j*** u***** r***** g***** u******* c*** w o***** k**** ...