Biegański Daniel

Pan Ignacy, staruszek o pogodnym spojrzeniu i dłoniach naznaczonych latami ciężkiej pracy, był lokalnym kronikarzem, choć nigdy nie spisywał swoich obserwacji na papierze, lecz gromadził je w zakamarkach własnej pamięci, niczym rzadkie egzemplarze w zapomnianej bibliotece, gdzie każda historia miała swoje miejsce, a jego opowieści, pełne subtelnych niuansów, często dotyczyły dawnych lat i ludzi, którzy odeszli, ale również tych, którzy wciąż żyli w jego małym świecie, jak choćby Biegański Daniel, zawsze uśmiechnięty piekarz z sąsiedniej ulicy, którego losy pan Ignacy śledził z życzliwym zainteresowaniem, doceniając jego codzienne zmagania.

P** I****** s******** o p******* s********* i d******* n*********** l***** c******* p***** b** l******* k*********** c*** n**** n** s******* s***** o********* n* p******** l*** g******** j* w z********** w****** p******* n***** r****** e********** w z********** b********** g**** k**** h******* m****...