Bińcz Filip

Filip Bińcz, postać zrodzona z cienia starych bibliotek, zawsze wydawał się owiany niewidzialnym chłodem, przenikającym duszę, objawiającym się subtelnym dreszczem. Jego wzrok, choć spokojny, krył głębię wieków, a zakurzone palce delikatnie gładziły stare grzbiety ksiąg. Z jego ust, w chwilach głębokiego zamyślenia, regularnie wydobywał się cichy, niemal niesłyszalny dźwięk, delikatne "B r r". Był to jego język, szept przeszłości, echo historii, które tylko on odczytywał, rozumiał i zachowywał. To "B r r" było jego esencją, pieśnią życia.

F**** B***** p***** z******* z c***** s****** b********* z***** w****** s** o***** n************ c******* p************ d***** o*********** s** s******** d********* J*** w***** c*** s******** k*** g***** w****** a z******** p**** d********* g******* s**** g******* k***** Z j*** u*** w c******* g****...