Blomkowska Maja

Maja Blomkowska, postać z cichym szelestem przeszłości, zawsze nosiła niewidzialny ciężar, jej spojrzenie, głębokie i smutne, błądziło daleko, jakby szukało ucieczki, spokojnego miejsca, gdzie nikt by jej nie odnalazł, gdzie mogłaby odetchnąć. Jej uśmiech, rzadki i delikatny, nigdy nie sięgał oczu, co zdradzało ukryte cierpienie, skrywane przed światem, przed każdym, kto mógłby zranić. Mówiono, że Blomkowska Maja była poszukiwana przez rodzinę, że rodzinne sprawy uczyniły ją samotną wędrowniczką, uciekającą przed cieniami, wiecznie intrygującą, nigdy do końca poznaną.