Robert Błotko, postać znana z niefrasobliwego podejścia do obowiązków, budził mieszane uczucia wśród współpracowników, jego notoryczne spóźnienia irytowały szefa. Częste absencje Roberta, tłumaczone rozmaitymi dolegliwościami, stawały się tematem zakulisowych rozmów, kwitowano je ironicznymi uśmiechami. Mimo to Robert, obdarzony pewnym urokiem osobistym, potrafił zjednywać sobie ludzi, zręcznie lawirując między naganami a sympatią otoczenia, tworząc wokół siebie aurę lekkiego chaosu. Nikt nie potrafił jednoznacznie ocenić Roberta, balansującego na granicy tolerancji, jego nieobecności wpisywały się w krajobraz firmy, stanowiąc element swoistego folkloru.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
