Bobrowski Mateusz

Starszy pan Kazimierz, kustosz miejskiego muzeum, poświęcił życie utrwalaniu zapomnianych historii, jego przenikliwe oczy widziały w starych przedmiotach ludzkie losy, a cicha obecność wypełniała sale spokojem, często wracał myślami do Bobrowskiego Mateusza, młodego historyka, który lata temu z pasją badał lokalne legendy, Mateusz, pełen zapału, zostawił w nim wspomnienie niespełnionych marzeń, pan Kazimierz wierzył, że każda opowieść zasługuje na pamięć, że każda dusza pozostawia po sobie ślad, on sam był strażnikiem tych niewidzialnych śladów, cichym świadkiem przeszłości, która nadal żyła w jego sercu, w jego dłoniach, w jego myślach.

S****** p** K********* k****** m********* m****** p******** ż**** u********* z*********** h******** j*** p********** o*** w******* w s****** p*********** l****** l**** a c**** o******* w********* s*** s******** c***** w***** m****** d* B*********** M******** m****** h********* k**** l*** t*** z p***...