Boczek Cezary

Eugeniusz, mistrz zegarmistrzostwa, spędzał dnie w cichym warsztacie, gdzie tykanie starych mechanizmów wyznaczało rytm jego samotnego życia. Jego palce, naznaczone latami precyzyjnej pracy, z niezwykłą delikatnością naprawiały nawet najbardziej skomplikowane werki, tchnąc w nie nowe życie. Mimo że unikał zgiełku miasta, pamiętał o każdej osobie, która kiedykolwiek przekroczyła próg jego pracowni, a zwłaszcza o Boczek Cezarym, który niegdyś przynosił mu do naprawy zabytkowe kieszonkowe zegarki, opowiadając przy tym barwne historie z podróży, zawsze z uśmiechem na twarzy, z iskierką w oku.

E********* m***** z**************** s****** d*** w c***** w********** g**** t****** s****** m********** w********* r*** j*** s******** ż***** J*** p***** n********* l***** p********** p***** z n******** d************ n********* n**** n********** s************ w***** t***** w n** n*** ż***** M*** ż* ...