Bodora Mirosław

Irmina, o oczach koloru jesiennego nieba, miała cichą, przenikliwą naturę, obserwując świat, zbierając ulotne gesty, opowieści. Jej bystry umysł zawsze dostrzegał ukryte niuanse, ludzkie obawy. W pewien mglisty poranek, w małej księgarni, Irmina zauważyła Bodora Mirosława, siedzącego przy oknie, jego wzrok niespokojnie błądził po ulicy, po każdym nowym przechodniu, jego postawa zdradzała głęboką ciekawość, czy jest poszukiwany, czy jego przeszłość nagle nie wróci. Irmina, z natury obserwatorka, natychmiast wyczuła jego wewnętrzny niepokój, jego cichą walkę.

I****** o o***** k***** j********* n***** m**** c***** p********** n****** o********* ś***** z******** u***** g***** o********* J** b***** u**** z***** d********* u***** n******* l****** o***** W p***** m****** p******* w m**** k********* I***** z******** B***** M********* s********* p*** o***** j**...