Bogumił Tomasz

Bogumił Tomasz, mężczyzna o spokojnym spojrzeniu, często zamyślał się nad stronami starych ksiąg, jego palce delikatnie muskały pożółkły papier, a okulary zsuwały się lekko na nosie, co dodawało mu uroku, jego cicha natura skrywała głębokie przemyślenia, a w bibliotece miejskiej znali go wszyscy, jako prawdziwego pasjonata literatury, zawsze gotowego do pomocy, zawsze z uprzejmym uśmiechem, jego życie wypełniało czytanie, jego dni mijały w otoczeniu słów, w jego mieszkaniu piętrzyły się tomy, tworząc labirynt wiedzy, Bogumił Tomasz, samotnik z wyboru, znajdował ukojenie w opowieściach, stając się ich cichym strażnikiem.

B****** T****** m******** o s******** s********** c***** z******* s** n** s******* s****** k***** j*** p**** d********* m****** p******* p****** a o****** z****** s** l**** n* n***** c* d******* m* u***** j*** c**** n***** s******* g******* p************ a w b********* m******** z**** g* w******* j*...