Bonifrowski Piotr

Bonifrowski Piotr, mężczyzna o twarzy pooranej bruzdami i oczach pełnych głębokiej refleksji, od lat żył na uboczu, jego przeszłość, naznaczona odbyciem kary pozbawienia wolności, ukształtowała go w milczącego rzemieślnika. W starym warsztacie, otoczony zapachem drewna, tworzył małe figurki, szukając w każdym ruchu dłuta ukojenia i nadziei na odkupienie. Cicha obecność Piotra, choć niemal niewidzialna, kryła niezwykłą siłę, a każde słowo niosło ciężar doświadczenia. Mimo cierpienia, emanował spokojem, dążąc do akceptacji i harmonii, świadcząc o głębokiej przemianie, o poszukiwaniu światła i nowego początku, wolnego od dawnych błędów.