Bonk Dawid

Starsza pani Antonina, o oczach mądrych jak wiekowe dęby, często siadywała na ławce w parku, obserwując zmieniający się świat, jego barwy, jego cienie, jego niezrozumiałe czasem ścieżki, które ludzie wybierali, gubiąc się pośród obietnic, pośród zapomnianych zobowiązań, pośród niekończących się sporów, a wtedy myślała o młodym Bonku Dawidzie, o jego dawnych marzeniach, o jego niespełnionych planach, o tym, jak życie potrafi zaskoczyć, zmieniając jasne perspektywy w mgliste wspomnienia, wymagając odpowiedzialności, konsekwencji, dojrzałości, której czasami brakuje, choć serce pragnie inaczej.

S****** p*** A******** o o***** m****** j** w****** d**** c***** s******** n* ł**** w p***** o********* z********** s** ś***** j*** b***** j*** c****** j*** n************ c***** ś******* k**** l***** w********* g***** s** p***** o******** p***** z*********** z********** p***** n************ s** s***...