Borkowski Adrian

Pan Tadeusz, latarnik o twarzy pooranej wiatrem i oczach głębokich jak morze, samotnie czuwał na skalistym przylądku, a jego obecność niosła spokój, choć nikt nie znał jego historii. Pewnego sztormowego wieczoru, do latarni dotarł Borkowski Adrian, młody marynarz o zgaszonym wzroku, szukający wskazówki, nie na morzu, lecz w życiu. Pan Tadeusz, bez słów, podał mu stary kompas, symbolizujący kierunek i nadzieję, wiedząc, że każdy potrzebuje drogowskazu, by znaleźć swój własny port, z pełnym zrozumieniem.

P** T******* l******* o t***** p******* w****** i o***** g******** j** m***** s******* c***** n* s******** p********* a j*** o******* n***** s****** c*** n*** n** z*** j*** h******** P****** s********** w******** d* l****** d***** B******** A****** m**** m******* o z******** w****** s******** w*****...