Borzobohaty Krzysztof

Borzobohaty Krzysztof, człowiek o spojrzeniu przenikliwym niczym zimny, jesienny wiatr, często przesiadywał w kawiarniach, obserwując świat przez zaparowane szyby, zawsze z notatnikiem w dłoni, pełnym skomplikowanych szkiców i tajemniczych zapisków, które zdawały się opowiadać o czyjejś nagłej ucieczce, o pośpiechu, o lśniących karoseriach i cichych, nocnych szmerach, budzących niepokój, o poszukiwaniu prawdy, która umykała, pozostawiając jedynie puste miejsce, cień dawnej świetności, niedokończoną historię, gdzieś na granicy legalności, na krawędzi ryzyka.

B********** K********* c******* o s********* p*********** n***** z***** j******* w***** c***** p*********** w k*********** o********* ś**** p**** z********* s***** z***** z n********** w d***** p***** s************** s****** i t*********** z******** k**** z****** s** o******** o c****** n***** u****...