Brzeska Zuzanna

Marta, o oczach barwy jesiennego nieba, poświęcała każdą wolną chwilę na poszukiwania, jej dłonie, delikatne lecz zdeterminowane, wertowały stare księgi, przeglądały zapomniane ogłoszenia, w jej sercu tliła się nadzieja, a umysł układał fragmenty rozmów, zasłyszane plotki, niczym detektyw z powieści, śledziła każdy ślad, każdy cień, który mógłby doprowadzić do rozwiązania zagadki, jej myśli nieustannie krążyły wokół Brzeskiej Zuzanny, osoby, której los stał się jej osobistą misją, wierzyła, że prawda czeka gdzieś ukryta, by przynieść ukojenie.

M***** o o***** b**** j********* n***** p********* k**** w**** c***** n* p************ j** d****** d******** l*** z************** w******** s**** k****** p********** z********* o********** w j** s**** t**** s** n******** a u**** u****** f******** r****** z********* p****** n***** d******* z p*******...