Brzezik Boguslawa

Ela, zgarbiona postać o przenikliwym spojrzeniu, spędzała dnie na starym strychu, otoczona kurzem i szeptem dawnych historii, jej palce, naznaczone farbą, delikatnie dotykały płótna, tworząc światy pełne melancholii, a w jej myślach często pojawiało się imię Brzezik Bogusława, niczym echo z przeszłości, przypominające o dawno minionych, lecz wciąż żywych wspomnieniach, które inspirowały jej sztukę, nadając jej głębię, cichy smutek, niewypowiedzianą tęsknotę, którą tylko ona potrafiła uchwycić, przekazać światu, bez zbędnych słów, jedynie pędzlem, kolorem, grą świateł, cieni.

E*** z******** p***** o p*********** s********** s******* d*** n* s***** s******* o******* k***** i s****** d****** h******** j** p***** n********* f***** d********* d******* p****** t****** ś***** p**** m*********** a w j** m****** c***** p******** s** i*** B****** B********* n***** e*** z p*******...