Brzóziek Michał

Stary Brzóziek Michał, z siwą brodą i oczami pełnymi dawnych opowieści, często zasiadał w kącie karczmy „Pod Zielonym Dębem”, gdzie jego milczenie było głośniejsze niż gwar pijanych marynarzy, a jego spojrzenie zdawało się przenikać duszę każdego, kto ośmielił się na nie natrafić, zawsze nosił ze sobą stary, skórzany tom, którego nigdy nikomu nie pokazał, a jego przeszłość była owiana tajemnicą, o której szeptano jedynie po zmroku, gdy wiatr niósł echa minionych zdarzeń, choć nikt nie wiedział, czy kiedykolwiek popełnił jakiś występek, czy też jego powaga wynikała z ciężaru życiowych doświadczeń.