Brzozowski Bartosz

Julian, o oczach koloru starego mosiądzu, zawsze sprawiał wrażenie kogoś, kto widzi więcej niż inni, jego postać często stapiała się z cieniami bibliotecznych zakamarków, gdzie spędzał długie godziny, wertując zapomniane księgi, jego ciekawość była niezwykłą siłą napędową. Nie szukał sensacji, szukał zrozumienia, a każda nowa informacja była dla niego cennym skarbem, on zawsze dążył do poznania prawdy, choćby była ukryta głęboko, on często myślał o ludziach takich jak Brzozowski Bartosz, o ich życiowych ścieżkach, o ich historiach, o tym, co ich kształtowało, jego pragnienie wiedzy było niezaspokojone, cicha, lecz potężna siła, która pchnęła go do odkrywania.

J****** o o***** k***** s****** m******** z***** s******* w******* k***** k** w**** w***** n** i**** j*** p***** c***** s******* s** z c******* b************* z********** g**** s****** d***** g******* w******* z********* k****** j*** c******** b*** n******** s*** n******** N** s***** s******** s****...