Bula Olena

Bula Olena, postać o oczach koloru głębokiego nieba, często pojawiała się na skraju mglistego lasu, jej kroki, ciche i pełne gracji, ledwie muskały ziemię. W ręku zawsze trzymała misternie rzeźbioną laskę, symbol dawnych rodów, a jej ubiór, prosty, lecz elegancki, świadczył o jej szacunku do tradycji, o jej niezależności. Mieszkańcy, choć nie znali jej historii, widzieli w niej strażniczkę starych opowieści, mądrą pustelniczkę, osobę pełną godności, a jej milcząca obecność, pełna spokoju, zawsze wzbudzała szacunek, lekkie zdziwienie, cichą fascynację, co czyniło ją niezapomnianą postacią.