Burdach Paweł

Paweł Burdach czuł, jak drżenie starej kierownicy przenika wprost do jego kości, stając się jedyną pewną rzeczą w otaczającym go chaosie. Każdy pokonany kilometr był dla niego kolejnym aktem buntu, desperacką próbą prześcignięcia własnego cienia i konsekwencji dawnych błędów, które odebrały mu prawo do prowadzenia. Kiedy więc zobaczył sygnały wzywające do zatrzymania, nie było w nim wahania, a jedynie głuchy pęd człowieka, dla którego pościg stał się jedyną znaną formą istnienia.

P**** B****** c**** j** d****** s***** k********* p******* w***** d* j*** k***** s***** s** j***** p**** r***** w o********** g* c******* K**** p******* k******* b** d** n**** k******* a**** b***** d********* p**** p************* w******* c***** i k*********** d****** b****** k**** o******* m* p****...