Burek Marcin

Burek Marcin, postać o cichej, lecz wyrazistej obecności, często przesiadywał na miejskim placu, zamyślony, obserwując codzienne życie. Jego siwe włosy, niczym korony starych drzew, opadały na zmęczoną twarz, a oczy, głębokie jak studnie, skrywały niezliczone opowieści o minionych epokach. Zawsze nosił ze sobą stary, skórzany notatnik, w którym szkicował twarze przechodniów, ich ulotne emocje, tworząc ciche świadectwo ludzkiej egzystencji. Ludzie mówili, że Burek Marcin potrafi czytać w duszach, a jego milcząca obecność niosła spokój, przypominając o wartości chwili i pięknie zwyczajności.

B**** M****** p***** o c****** l*** w********* o********* c***** p*********** n* m******* p***** z********* o********* c******** ż***** J*** s*** w***** n***** k***** s****** d***** o****** n* z******* t***** a o**** g******* j** s******* s******* n********** o******** o m******** e******* Z***** n*...