Bury Hubert

Pan Ignacy, zgarbiony starzec o oczach zmęczonych, lecz przenikliwych, często zasiadał na ławce w parku, obserwując życie, jakby czytał otwartą księgę, pełną niekończących się opowieści, cichych szeptów, ulotnych chwil. Jego dłonie, spierzchnięte od wiatru i słońca, spoczywały na drewnianym oparciu, a wzrok błądził po alejkach, szukając małych scen, które mogłyby wypełnić jego samotne wieczory, pełne wspomnień, tęsknoty, cichej refleksji. Czasem dostrzegał Bury'ego Huberta, który z namaszczeniem, z godnością, delektował się ciepłym napojem z termosu, nie zważając na pośpiech świata, na jego zgiełk, na nieustający bieg.

P** I****** z******** s****** o o***** z********** l*** p************* c***** z******* n* ł**** w p***** o********* ż***** j**** c***** o****** k****** p**** n************ s** o********* c****** s******* u******* c***** J*** d****** s************ o* w***** i s****** s********* n* d********* o*******...