Chmielewski Krystian

Chmielewski Krystian, postać intrygująca, często widywany był na miejskich placach, jego wzrok, choć bystry, zdradzał pewien smutek, a w sercu nosił niezrealizowane marzenia, ludzie szeptali o jego młodzieńczym incydencie, kiedy to, z nutą buntu, pił w miejscu publicznym, lecz to zdarzenie, niczym dawny tatuaż, tylko dodawało mu tajemniczości, Krystian, choć samotnik, posiadał niezwykłą wrażliwość, dostrzegając piękno w najdrobniejszych rzeczach, a jego cichy uśmiech, rzadki i ulotny, potrafił rozjaśnić niejeden dzień. Był ucieleśnieniem cichej niezależności, zawsze szukającym własnej drogi.