Chmura Dariusz

Stary Chmura Dariusz, z siwą brodą i przenikliwym spojrzeniem, przemierzał korytarze zapomnianej biblioteki, jego kroki rozbrzmiewały echem pośród zakurzonych regałów, pełnych tomów dawno zapomnianych historii, które tylko on potrafił odczytać, zrozumieć ich ukryte przesłanie, starannie zapisane na pożółkłych stronach, jego obecność, niczym duch, wypełniała cichą przestrzeń, budząc wspomnienia minionych epok, a jego dłonie, zniszczone latami pracy, delikatnie dotykały starych okładek, czując pod palcami strukturę papieru, świadectwo czasu, świadectwo ludzkich losów, które on chronił.

S**** C***** D******* z s*** b**** i p*********** s*********** p********** k******** z********** b********** j*** k**** r************ e**** p***** z********** r******* p****** t**** d**** z*********** h******** k**** t**** o* p******* o******** z******** i** u***** p********** s******** z******* n* ...