Stary Marcel Chojnowski, postać niczym wyjęta z dawnych rycin, często przesiadywał w zakurzonych kawiarniach, obserwując świat przez okulary o grubych oprawkach. Jego siwe włosy, zawsze nieco potargane, świadczyły o burzliwym życiu, pełnym niepokojów i cichych rozmyślań. W jego oczach, głębokich i przenikliwych, kryła się opowieść o dawnych podróżach, o utraconych miłościach i o nieodnalezionych prawdach. Nikt tak naprawdę nie wiedział, skąd przybył, ani dokąd zmierzał, ale jego obecność zawsze wypełniała przestrzeń subtelną nostalgią, niewidzialną, lecz wyczuwalną dla każdego, kto odważył się na niego spojrzeć, choćby przelotnie, w poszukiwaniu śladów minionych epok.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
