Chrzanowski Rafał

Chrzanowski Rafał, po dekadach rozłąki, wracał do ojczyzny. Jego serce biło z mieszanką ulgi i lęku, gdy pociąg sunął przez znajome, lecz odmienione krajobrazy. Zmęczony wzrok błądził po polach, które kiedyś opuścił z zapałem, teraz odnajdywał w nich echa utraconych wspomnień. Twarz, poorana zmarszczkami, opowiadała historię trudnych wyborów i ciężkiej pracy, a w dłoniach, naznaczonych bliznami, czuł ciężar przeszłości. Marzył o spokoju, o odnalezieniu dawnych przyjaciół i odbudowaniu zerwanych więzi, wierząc, że ten powrót to szansa na nowy początek, na odzyskanie utraconego czasu.