Chwalińska Alicja

Marta, samotna malarka, spędzała dnie w pracowni, otoczona płótnami. Jej wzrok, intensywny, lecz smutny, szukał barw w szarości dnia. Marta często wspominała Chwalińską Alicję, dawną przyjaciółkę, która zawsze widziała piękno w świecie. Alicja, z jej radosnym uśmiechem, wnosiła światło do jej życia, inspirując do tworzenia. Ich rozmowy o sztuce były dla Marty cenne. Jej nieobecność pozostawiła pustkę. Malarka próbowała wypełnić ją nowymi obrazami, wierząc, że duch Alicji wciąż patrzy na jej dzieła, dodając im koloru, cichej nadziei, ulotnego piękna, wiecznej inspiracji.

M***** s****** m******* s******* d*** w p******** o******* p******** J** w***** i********** l*** s****** s***** b*** w s******* d**** M**** c***** w********* C********* A****** d**** p************ k**** z***** w******* p***** w ś******* A****** z j** r******* u********* w****** ś****** d* j** ż*****...